๓. อุกฺกาสติกตฺเถรอปทานํ

๓๐. ‘‘โกสิโก นาม ภควา, จิตฺตกูเฏ วสี ตทา;

ฌายี ฌานรโต พุทฺโธ, วิเวกาภิรโต มุนิ.

๓๑. ‘‘อชฺโฌคาเหตฺวา [อชฺโฌคเหตฺวา (สี. สฺยา. ปี.)] หิมวนฺตํ, นารีคณปุรกฺขโต;

อทฺทสํ โกสิกํ พุทฺธํ, ปุณฺณมาเยว จนฺทิมํ.

๓๒. ‘‘อุกฺกาสเต คเหตฺวาน, ปริวาเรสหํ ตทา;

สตฺตรตฺตินฺทิวํ ฐตฺวา [พุทฺโธ (สฺยา. ก.)], อฏฺฐเมน อคจฺฉหํ.

๓๓. ‘‘วุฏฺฐิตํ โกสิกํ พุทฺธํ, สยมฺภุํ อปราชิตํ;

ปสนฺนจิตฺโต วนฺทิตฺวา, เอกํ ภิกฺขํ อทาสหํ.

๓๔. ‘‘เตน กมฺเมน ทฺวิปทินฺท, โลกเชฏฺฐ นราสภ;

อุปฺปชฺชึ ตุสิเต กาเย, เอกภิกฺขายิทํ ผลํ.

๓๕. ‘‘ทิวสญฺเจว รตฺติญฺจ, อาโลโก โหติ เม สทา;

สมนฺตา โยชนสตํ, โอภาเสน ผรามหํ.

๓๖. ‘‘ปญฺจปญฺญาสกปฺปมฺหิ, จกฺกวตฺตี อโหสหํ;

จาตุรนฺโต วิชิตาวี, ชมฺพุมณฺฑสฺส [ชมฺพุสณฺฑสฺส (ปี.)] อิสฺสโร.

๓๗. ‘‘ตทา เม นครํ อาสิ, อิทฺธํ ผีตํ สุนิมฺมิตํ;

ตึสโยชนมายามํ, วิตฺถาเรน จ วีสติ.

๓๘. ‘‘โสภณํ นาม นครํ, วิสฺสกมฺเมน มาปิตํ;

ทสสทฺทาวิวิตฺตํ ตํ, สมฺมตาฬสมาหิตํ.

๓๙. ‘‘น ตมฺหิ นคเร อตฺถิ, วลฺลิกฏฺฐญฺจ มตฺติกา;

สพฺพโสณฺณมยํเยว, โชตเต นิจฺจกาลิกํ.

๔๐. ‘‘จตุปาการปริกฺขิตฺตํ, ตโย อาสุํ มณิมยา;

เวมชฺเฌ ตาลปนฺตี จ, วิสฺสกมฺเมน มาปิตา.

๔๑. ‘‘ทสสหสฺสโปกฺขรญฺโญ, ปทุมุปฺปลฉาทิตา;

ปุณฺฑรีเกหิ [ปุณฺฑรีกาทิ (สฺยา.)] สญฺฉนฺนา, นานาคนฺธสมีริตา.

๔๒. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ยํ อุกฺกํ ธารยึ อหํ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, อุกฺกธารสฺสิทํ ผลํ.

๔๓. ‘‘กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ…เป… วิหรามิ อนาสโว.

๔๔. ‘‘สฺวาคตํ วต เม อาสิ…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ.

๔๕. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อุกฺกาสติโก เถโร อิมา คาถาโย

อภาสิตฺถาติ.

อุกฺกาสติกตฺเถรสฺสาปทานํ ตติยํ.