๖. อมฺพาฏกิยตฺเถรอปทานํ

๓๖. ‘‘สุปุปฺผิตํ สาลวนํ, โอคยฺห เวสฺสภู มุนิ;

นิสีทิ คิริทุคฺเคสุ, อภิชาโตว เกสรี.

๓๗. ‘‘ปสนฺนจิตฺโต สุมโน, อมฺพาฏกมปูชยึ;

ปุญฺญกฺเขตฺตํ อนุตฺตรํ [มหาวีรํ (สี. สฺยา.)], ปสนฺโน เสหิ ปาณิภิ.

๓๘. ‘‘เอกตึเส อิโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ;

ทุคฺคติ นาภิชานามิ, พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

๓๙. ‘‘กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ…เป… วิหรามิ อนาสโว.

๔๐. ‘‘สฺวาคตํ วต เม อาสิ…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ.

๔๑. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อมฺพาฏกิโย เถโร อิมา คาถาโย

อภาสิตฺถาติ.

อมฺพาฏกิยตฺเถรสฺสาปทานํ ฉฏฺฐํ.