๔. ญาณตฺถวิกตฺเถรอปทานํ

๓๕. ‘‘กณิการํว ชลิตํ, ทีปรุกฺขํว โชติตํ;

กญฺจนํว วิโรจนฺตํ, อทฺทสํ ทฺวิปทุตฺตมํ.

๓๖. ‘‘กมณฺฑลุํ ฐเปตฺวาน, วากจีรญฺจ กุณฺฑิกํ;

เอกํสํ อชินํ กตฺวา, พุทฺธเสฏฺฐํ ถวึ อหํ.

๓๗. ‘‘‘ตมนฺธการํ วิธมํ, โมหชาลสมากุลํ;

ญาณาโลกํ ทสฺเสตฺวาน, นิตฺติณฺโณสิ มหามุนิ.

๓๘. ‘‘‘สมุทฺธรสิมํ โลกํ, สพฺพาวนฺตมนุตฺตรํ;

ญาเณ เต อุปมา นตฺถิ, ยาวตาชคโตคติ [ยาวตา จ คโตคติ (ปี. ก.)].

๓๙. ‘‘‘เตน ญาเณน สพฺพญฺญู, อิติ พุทฺโธ ปวุจฺจติ;

วนฺทามิ ตํ มหาวีรํ, สพฺพญฺญุตมนาวรํ’.

๔๐. ‘‘สตสหสฺสิโต กปฺเป, พุทฺธเสฏฺฐํ ถวึ อหํ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ญาณตฺถวายิทํ ผลํ;

๔๑. ‘‘กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ…เป… วิหรามิ อนาสโว;

๔๒. ‘‘สฺวาคตํ วต เม อาสิ…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ.

๔๓. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ญาณตฺถวิโก เถโร อิมา คาถาโย

อภาสิตฺถาติ.

ญาณตฺถวิกตฺเถรสฺสาปทานํ จตุตฺถํ.