๒. ปุณฺณกตฺเถรอปทานํ

๒๙. ‘‘ปพฺภารกูฏํ นิสฺสาย, สยมฺภู อปราชิโต;

อาพาธิโก จ โส [อาพาธิโก ครุ (สี.)] พุทฺโธ, วสติ ปพฺพตนฺตเร.

๓๐. ‘‘มม อสฺสมสามนฺตา, ปนาโท อาสิ ตาวเท;

พุทฺเธ นิพฺพายมานมฺหิ, อาโลโก อุทปชฺชถ [อาสิ ตาวเท (สฺยา. ก.)].

๓๑. ‘‘ยาวตา วนสณฺฑสฺมึ, อจฺฉโกกตรจฺฉกา;

วาฬา จ [พฺยคฺฆา (สี.)] เกสรี สพฺเพ, อภิคชฺชึสุ ตาวเท.

๓๒. ‘‘อุปฺปาตํ ตมหํ ทิสฺวา, ปพฺภารํ อคมาสหํ;

ตตฺถทฺทสฺสาสึ สมฺพุทฺธํ, นิพฺพุตํ อปราชิตํ.

๓๓. ‘‘สุผุลฺลํ สาลราชํว, สตรํสึว อุคฺคตํ;

วีตจฺจิกํว องฺคารํ, นิพฺพุตํ อปราชิตํ.

๓๔. ‘‘ติณํ กฏฺฐญฺจ ปูเรตฺวา, จิตกํ ตตฺถกาสหํ;

จิตกํ สุกตํ กตฺวา, สรีรํ ฌาปยึ อหํ.

๓๕. ‘‘สรีรํ ฌาปยิตฺวาน, คนฺธโตยํ สโมกิรึ;

อนฺตลิกฺเข ฐิโต ยกฺโข, นามมคฺคหิ ตาวเท.

๓๖. ‘‘ยํ ปูริตํ [ตํ ปูริตํ (สฺยา.), สปฺปุริส (ก.)] ตยา กิจฺจํ, สยมฺภุสฺส มเหสิโน;

ปุณฺณโก นาม นาเมน, สทา โหหิ ตุวํ [ยทา โหสิ ตุวํ (สฺยา.), สทา โหหิติ ตฺวํ (ก.)] มุเน.

๓๗. ‘‘ตมฺหา กายา จวิตฺวาน, เทวโลกํ อคจฺฉหํ;

ตตฺถ ทิพฺพมโย คนฺโธ, อนฺตลิกฺขา ปวสฺสติ [อนฺตลิกฺเข ปวายติ (สี.)].

๓๘. ‘‘ตตฺราปิ นามเธยฺยํ เม, ปุณฺณโกติ อหู ตทา;

เทวภูโต มนุสฺโส วา, สงฺกปฺปํ ปูรยามหํ.

๓๙. ‘‘อิทํ ปจฺฉิมกํ มยฺหํ, จริโม วตฺตเต ภโว;

อิธาปิ ปุณฺณโก นาม, นามเธยฺยํ ปกาสติ.

๔๐. ‘‘โตสยิตฺวาน สมฺพุทฺธํ, โคตมํ สกฺยปุงฺควํ;

สพฺพาสเว ปริญฺญาย, วิหรามิ อนาสโว.

๔๑. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, ยํ กมฺมมกรึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ตนุกิจฺจสฺสิทํ ผลํ.

๔๒. ‘‘กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ…เป… วิหรามิ อนาสโว.

๔๓. ‘‘สฺวาคตํ วต เม อาสิ…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ.

๔๔. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุณฺณโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ปุณฺณกตฺเถรสฺสาปทานํ ทุติยํ.