๔. ปฏฺฏิปุปฺผิยตฺเถรอปทานํ

๒๒. ‘‘ยทา นิพฺพายิ สมฺพุทฺโธ, มเหสี ปทุมุตฺตโร;

สมาคมฺม ชนา สพฺเพ, สรีรํ นีหรนฺติ เต.

๒๓. ‘‘นีหรนฺเต สรีรมฺหิ, วชฺชมานาสุ เภริสุ;

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน, ปฏฺฏิปุปฺผํ อปูชยึ.

๒๔. ‘‘สตสหสฺสิโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, สรีรปูชิเต ผลํ.

๒๕. ‘‘กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ, ภวา สพฺเพ สมูหตา;

นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา, วิหรามิ อนาสโว.

๒๖. ‘‘สฺวาคตํ วต เม อาสิ, มม พุทฺธสฺส [พุทฺธเสฏฺฐสฺส (สี.)] สนฺติเก;

ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา, กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ.

๒๗. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปฏฺฏิปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ปฏฺฏิปุปฺผิยตฺเถรสฺสาปทานํ จตุตฺถํ.