๒. ปาฏลิปุปฺผิยตฺเถรอปทานํ

๖. ‘‘วิปสฺสี นาม ภควา, สยมฺภู อคฺคปุคฺคโล;

ปุรกฺขโต สสิสฺเสหิ, ปาวิสิ พนฺธุมํ ชิโน.

๗. ‘‘ตีณิ ปาฏลิปุปฺผานิ, อุจฺฉงฺเค ฐปิตานิ เม;

สีสํ นฺหายิตุกาโมว, นทีติตฺถํ อคจฺฉหํ.

๘. ‘‘นิกฺขมฺม พนฺธุมติยา, อทฺทสํ โลกนายกํ;

อินฺทีวรํว ชลิตํ, อาทิตฺตํว หุตาสนํ.

๙. ‘‘พฺยคฺฆูสภํว ปวรํ, อภิชาตํว เกสรึ;

คจฺฉนฺตํ สมณานคฺคํ, ภิกฺขุสงฺฆปุรกฺขตํ.

๑๐. ‘‘ตสฺมึ ปสนฺโน [สมเณ (ก.)] สุคเต, กิเลสมลโธวเน;

คเหตฺวา ตีณิ ปุปฺผานิ, พุทฺธเสฏฺฐํ อปูชยึ.

๑๑. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

๑๒. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปาฏลิปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ปาฏลิปุปฺผิยตฺเถรสฺสาปทานํ ทุติยํ.