๑. โพธิวนฺทกตฺเถรอปทานํ

๑. ‘‘ปาฏลึ หริตํ ทิสฺวา, ปาทปํ ธรณีรุหํ;

เอกํสํ อญฺชลึ กตฺวา, อวนฺทึ ปาฏลึ อหํ.

๒. ‘‘อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน, ครุํ กตฺวาน มานสํ;

อนฺโตสุทฺธํ พหิสุทฺธํ, สุวิมุตฺตมนาสวํ.

๓. ‘‘วิปสฺสึ โลกมหิตํ, กรุณาญาณสาครํ;

สมฺมุขา วิย สมฺพุทฺธํ, อวนฺทึ ปาฏลึ อหํ.

๔. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, ยํ โพธิมภิวนฺทหํ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, วนฺทนาย อิทํ ผลํ.

๕. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส, วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม;

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา, กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โพธิวนฺทโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

โพธิวนฺทกตฺเถรสฺสาปทานํ ปฐมํ.