๔. เกสรปุปฺผิยตฺเถรอปทานํ

๑๒. ‘‘วิชฺชาธโร ตทา อาสึ, หิมวนฺตมฺหิ ปพฺพเต;

อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ, จงฺกมนฺตํ มหายสํ.

๑๓. ‘‘ตีณิ เกสรปุปฺผานิ [เกสริปุปฺผานิ (สี.)], สีเส กตฺวานหํ ตทา;

อุปสงฺกมฺม สมฺพุทฺธํ, เวสฺสภุํ อภิปูชยึ.

๑๔. ‘‘เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป, ยํ กมฺมมกรึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

๑๕. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เกสรปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

เกสรปุปฺผิยตฺเถรสฺสาปทานํ จตุตฺถํ.