๑. สทฺทสญฺญกตฺเถรอปทานํ

๑. ‘‘มิคลุทฺโท ปุเร อาสึ, อรญฺเญ กานเน อหํ;

ตตฺถทฺทสาสึ สมฺพุทฺธํ, เทวสงฺฆปุรกฺขตํ.

๒. ‘‘จตุสจฺจํ ปกาเสนฺตํ, อุทฺธรนฺตํ มหาชนํ;

อสฺโสสึ มธุรํ วาจํ, กรวีกรุโทปมํ [รุโตปมํ (?)].

๓. ‘‘พฺรหฺมสรสฺส มุนิโน, สิขิโน โลกพนฺธุโน;

โฆเส จิตฺตํ ปสาเทตฺวา, ปตฺโตมฺหิ อาสวกฺขยํ.

๔. ‘‘เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป, ยํ กมฺมมกรึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ปสาทสฺส อิทํ ผลํ.

๕. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส, วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม;

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา, กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สทฺทสญฺญโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สทฺทสญฺญกตฺเถรสฺสาปทานํ ปฐมํ.