๖. จมฺปกปุปฺผิยตฺเถรอปทานํ

๓๙. ‘‘หิมวนฺตสฺสาวิทูเร, ชาปโล [จาปโล (สี.), ฉาปโล (สฺยา.)] นาม ปพฺพโต;

พุทฺโธ สุทสฺสโน นาม, วิหาสิ ปพฺพตนฺตเร.

๔๐. ‘‘ปุปฺผํ เหมวนฺตํ [เหมวตํ (สี.), เหมวณฺณํ (สฺยา.)] คยฺห, คจฺฉํ เวหายเสนหํ;

อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ, โอฆติณฺณมนาสวํ.

๔๑. ‘‘สตฺต จมฺปกปุปฺผานิ, สีเส กตฺวานหํ ตทา;

พุทฺธสฺส อภิโรเปสึ, สยมฺภุสฺส มเหสิโน.

๔๒. ‘‘เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

๔๓. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา จมฺปกปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

จมฺปกปุปฺผิยตฺเถรสฺสาปทานํ ฉฏฺฐํ.