๓. ธชทายกตฺเถรอปทานํ

๒๐. ‘‘ติสฺโส นาม อหุ สตฺถา, โลกเชฏฺโฐ นราสโภ;

ตโยปธิกฺขเย [ตสฺโสปธิกฺขเย (สี.)] ทิสฺวา, ธชํ อาโรปิตํ มยา.

๒๑. ‘‘เตน กมฺเมน สุกเตน, เจตนาปณิธีหิ จ;

ชหิตฺวา มานุสํ เทหํ, ตาวตึสมคจฺฉหํ.

๒๒. ‘‘สตานํ ตีณิกฺขตฺตุญฺจ, เทวรชฺชํ อการยึ;

สตานํ ปญฺจกฺขตฺตุญฺจ, จกฺกวตฺตี อโหสหํ.

๒๓. ‘‘ปเทสรชฺชํ วิปุลํ, คณนาโต อสงฺขิยํ;

อนุโภมิ สกํ กมฺมํ, ปุพฺเพ สุกตมตฺตโน.

๒๔. ‘‘เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป, ยํ กมฺมมกรึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ธชทานสฺสิทํ ผลํ.

๒๕. ‘‘อิจฺฉมาโน จหํ อชฺช, สกานนํ สปพฺพตํ;

โขมทุสฺเสน ฉาเทยฺยํ, ตทา มยฺหํ กเต ผลํ.

๒๖. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ธชทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ธชทายกตฺเถรสฺสาปทานํ ตติยํ.