๑. คนฺธธูปิยตฺเถรอปทานํ

๑. ‘‘สิทฺธตฺถสฺส ภควโต, คนฺธธูปํ อทาสหํ;

สุมเนหิ ปฏิจฺฉนฺนํ, พุทฺธานุจฺฉวิกญฺจ ตํ.

๒. ‘‘กญฺจนคฺฆิยสงฺกาสํ, พุทฺธํ โลกคฺคนายกํ;

อินฺทีวรํว ชลิตํ, อาทิตฺตํว หุตาสนํ.

๓. ‘‘พฺยคฺฆุสภํว ปวรํ, อภิชาตํว เกสรึ;

นิสินฺนํ สมณานคฺคํ, ภิกฺขุสงฺฆปุรกฺขตํ.

๔. ‘‘ทิสฺวา จิตฺตํ ปสาเทตฺวา, ปคฺคเหตฺวาน อญฺชลึ;

วนฺทิตฺวา สตฺถุโน ปาเท, ปกฺกามึ อุตฺตรามุโข.

๕. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ยํ คนฺธมททึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, คนฺธปูชายิทํ ผลํ.

๖. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส, วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม;

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา, กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา คนฺธธูปิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

คนฺธธูปิยตฺเถรสฺสาปทานํ ปฐมํ.