๖. สมฺปสาทกตฺเถรอปทานํ

๒๔. ‘‘‘นโม เต พุทฺธ วีรตฺถุ, วิปฺปมุตฺโตสิ สพฺพธิ;

พฺยสนมฺหิ [พฺยสนํ หิ (สี.)] อนุปฺปตฺโต, ตสฺส เม สรณํ ภว’.

๒๕. ‘‘สิทฺธตฺโถ ตสฺส พฺยากาสิ, โลเก อปฺปฏิปุคฺคโล;

‘มโหทธิสโม สงฺโฆ, อปฺปเมยฺโย อนุตฺตโร.

๒๖. ‘‘‘ตตฺถ ตฺวํ วิรเช เขตฺเต, อนนฺตผลทายเก;

สงฺเฆ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา, สุพีชํ วาป [จาปิ (สี.), วาปิ (สฺยา.)] โรปย.

๒๗. ‘‘อิทํ วตฺวาน สพฺพญฺญู, โลกเชฏฺโฐ นราสโภ;

มเมว อนุสาสิตฺวา, เวหาสํ นภมุคฺคมิ.

๒๘. ‘‘อจิรํ คตมตฺตมฺหิ, สพฺพญฺญุมฺหิ นราสเภ;

มรณํ สมนุปฺปตฺโต, ตุสิตํ อุปปชฺชหํ.

๒๙. ‘‘ตทาหํ วิรเช เขตฺเต, อนนฺตผลทายเก;

สงฺเฆ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา, กปฺปํ สคฺคมฺหิ โมทหํ.

๓๐. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ปสาทมลภึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ปสาทสฺส อิทํ ผลํ.

๓๑. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สมฺปสาทโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สมฺปสาทกตฺเถรสฺสาปทานํ ฉฏฺฐํ.