๒. สพฺพคนฺธิยตฺเถรอปทานํ

๕. ‘‘คนฺธมาลํ มยา ทินฺนํ, วิปสฺสิสฺส มเหสิโน;

อทาสึ อุชุภูตสฺส, โกเสยฺยวตฺถมุตฺตมํ.

๖. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, ยํ วตฺถมททึ [คนฺธมททึ (สฺยา.)] ปุเร;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, คนฺธทานสฺสิทํ ผลํ.

๗. ‘‘อิโต ปนฺนรเส กปฺเป, สุเจโฬ นาม ขตฺติโย;

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๘. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สพฺพคนฺธิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สพฺพคนฺธิยตฺเถรสฺสาปทานํ ทุติยํ.