๓. ฉตฺตทายกตฺเถรอปทานํ

๑๑. ‘‘ปุตฺโต มม ปพฺพชิโต, กาสายวสโน ตทา;

โส จ พุทฺธตฺตํ สมฺปตฺโต, นิพฺพุโต โลกปูชิโต.

๑๒. ‘‘วิจินนฺโต สกํ ปุตฺตํ, อคมํ ปจฺฉโต อหํ;

นิพฺพุตสฺส มหนฺตสฺส, จิตกํ อคมาสหํ.

๑๓. ‘‘ปคฺคยฺห อญฺชลึ ตตฺถ, วนฺทิตฺวา จิตกํ อหํ;

เสตจฺฉตฺตญฺจ ปคฺคยฺห, อาโรเปสึ อหํ ตทา.

๑๔. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ยํ ฉตฺตมภิโรปยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ฉตฺตทานสฺสิทํ ผลํ.

๑๕. ‘‘ปญฺจวีเส อิโต กปฺเป, สตฺต อาสุํ ชนาธิปา;

มหารหสนามา เต, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๑๖. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ฉตฺตทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ฉตฺตทายกตฺเถรสฺสาปทานํ ตติยํ.