๙. พุทฺธุปฏฺฐายิกตฺเถรอปทานํ

๓๘. ‘‘เวฏมฺภินีติ [เวฏมฺพรีติ (สี.), เวธมฺภินีติ (สฺยา.)] เม นามํ, ปิตุสนฺตํ [ปิตา’สนฺตํ (?)] มมํ ตทา;

มม หตฺถํ คเหตฺวาน, อุปานยิ มหามุนึ.

๓๙. ‘‘อิเมมํ อุทฺทิสิสฺสนฺติ, พุทฺธา โลกคฺคนายกา;

เตหํ อุปฏฺฐึ สกฺกจฺจํ, ปสนฺโน เสหิ ปาณิภิ.

๔๐. ‘‘เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป, พุทฺเธ อุปฏฺฐหึ [ปริจรึ (สี. สฺยา.)] ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, อุปฏฺฐานสฺสิทํ ผลํ.

๔๑. ‘‘เตวีสมฺหิ อิโต กปฺเป, จตุโร อาสุ ขตฺติยา;

สมณุปฏฺฐากา นาม, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๔๒. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา พุทฺธุปฏฺฐายิโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

พุทฺธุปฏฺฐายิกตฺเถรสฺสาปทานํ นวมํ.