๖. อุปฏฺฐากทายกตฺเถรอปทานํ

๒๔. ‘‘รถิยํ ปฏิปชฺชนฺตํ, อาหุตีนํ ปฏิคฺคหํ;

ทฺวิปทินฺทํ มหานาคํ, โลกเชฏฺฐํ นราสภํ.

๒๕. ‘‘ปกฺโกสาปิย ตสฺสาหํ, สพฺพโลกหิเตสิโน;

อุปฏฺฐาโก มยา ทินฺโน, สิทฺธตฺถสฺส มเหสิโน.

๒๖. ‘‘ปฏิคฺคเหตฺวา [ปฏิคฺคเหสิ (ก.)] สมฺพุทฺโธ, นิยฺยาเทสิ มหามุนิ [มหาอิสิ (ก.)];

อุฏฺฐาย อาสนา ตมฺหา, ปกฺกามิ ปาจินามุโข.

๒๗. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, อุปฏฺฐากมทํ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, อุปฏฺฐานสฺสิทํ ผลํ.

๒๘. ‘‘สตฺตปญฺญาสิโต กปฺเป, พลเสนสนามโก;

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๒๙. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อุปฏฺฐากทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

อุปฏฺฐากทายกตฺเถรสฺสาปทานํ ฉฏฺฐํ.