๔. วิรวปุปฺผิยตฺเถรอปทานํ

๑๔. ‘‘ขีณาสวสหสฺเสหิ, นิยฺยาติ โลกนายโก;

วิรวปุปฺผมาทาย [วิรวิปุปฺผํ ปคฺคยฺห (สี.)], พุทฺธสฺส อภิโรปยึ.

๑๕. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

๑๖. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา วิรวปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

วิรวปุปฺผิยตฺเถรสฺสาปทานํ จตุตฺถํ.