๖. วณฺณการตฺเถรอปทานํ

๒๓. ‘‘นคเร อรุณวติยา, วณฺณกาโร อหํ ตทา;

เจติเย ทุสฺสภณฺฑานิ, นานาวณฺณํ รเชสหํ [รชึ อหํ (ก.), รเชมหํ (สฺยา.)].

๒๔. ‘‘เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป, ยํ วณฺณํ รชยึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, วณฺณทานสฺสิทํ ผลํ.

๒๕. ‘‘อิโต เตวีสติกปฺเป, วณฺณสม [จนฺทุปม (สี.), จนฺทสม (สฺยา.)] สนามโก;

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๒๖. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา วณฺณกาโร เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

วณฺณการตฺเถรสฺสาปทานํ ฉฏฺฐํ.