๗. ตาลวณฺฏทายกตฺเถรอปทานํ

๓๑. ‘‘ตาลวณฺฏํ มยา ทินฺนํ, ติสฺสสฺสาทิจฺจพนฺธุโน;

คิมฺหนิพฺพาปนตฺถาย, ปริฬาโหปสนฺติยา.

๓๒. ‘‘สนฺนิพฺพาเปมิ ราคคฺคึ, โทสคฺคิญฺจ ตทุตฺตรึ;

นิพฺพาเปมิ จ โมหคฺคึ, ตาลวณฺฏสฺสิทํ ผลํ.

๓๓. ‘‘กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ, ภวา สพฺเพ สมูหตา;

ธาเรมิ อนฺติมํ เทหํ, สมฺมาสมฺพุทฺธสาสเน.

๓๔. ‘‘เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป, ยํ กมฺมมกรึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ตาลวณฺฏสฺสิทํ ผลํ.

๓๕. ‘‘เตสฏฺฐิมฺหิ อิโต กปฺเป, มหานามสนามโก;

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๓๖. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ตาลวณฺฏทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ตาลวณฺฏทายกตฺเถรสฺสาปทานํ สตฺตมํ.