๔. ตรณิยตฺเถรอปทานํ

๑๕. ‘‘อตฺถทสฺสี ตุ ภควา, ทฺวิปทินฺโท นราสโภ;

ปุรกฺขโต สาวเกหิ, คงฺคาตีรมุปาคมิ.

๑๖. ‘‘สมติตฺติ กากเปยฺยา, คงฺคา อาสิ ทุรุตฺตรา;

อุตฺตารยึ ภิกฺขุสงฺฆํ, พุทฺธญฺจ ทฺวิปทุตฺตมํ.

๑๗. ‘‘อฏฺฐารเส กปฺปสเต, ยํ กมฺมมกรึ ตทา;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ตรณาย อิทํ ผลํ.

๑๘. ‘‘เตรเสโต กปฺปสเต, ปญฺจ สพฺโพภวา [สพฺโภควา (สี.)] อหุํ;

สตฺตรตนสมฺปนฺนา, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๑๙. ‘‘ปจฺฉิเม จ ภเว อสฺมึ, ชาโตหํ พฺราหฺมเณ กุเล;

สทฺธึ ตีหิ สหาเยหิ, ปพฺพชึ สตฺถุ สาสเน.

๒๐. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ตรณิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ;

ตรณิยตฺเถรสฺสาปทานํ จตุตฺถํ.