๓. นนฺทตฺเถรอปทานํ

๒๗. ‘‘ปทุมุตฺตรสฺส ภควโต, โลกเชฏฺฐสฺส ตาทิโน;

วตฺถํ โขมํ มยา ทินฺนํ, สยมฺภุสฺส มเหสิโน.

๒๘. ‘‘ตํ เม พุทฺโธ วิยากาสิ, ชลชุตฺตรนามโก;

‘อิมินา วตฺถทาเนน, เหมวณฺโณ ภวิสฺสสิ.

๒๙. ‘‘‘เทฺว สมฺปตฺตี อนุโภตฺวา, กุสลมูเลหิ โจทิโต;

โคตมสฺส ภควโต, กนิฏฺโฐ ตฺวํ ภวิสฺสสิ.

๓๐. ‘‘‘ราครตฺโต สุขสีโล, กาเมสุ เคธมายุโต;

พุทฺเธน โจทิโต สนฺโต, ตทา [ตโต (สฺยา.)] ตฺวํ ปพฺพชิสฺสสิ.

๓๑. ‘‘‘ปพฺพชิตฺวาน ตฺวํ ตตฺถ, กุสลมูเลน โจทิโต;

สพฺพาสเว ปริญฺญาย, นิพฺพายิสฺสสินาสโว’.

๓๒. ‘‘สตฺต [สต (สฺยา.)] กปฺปสหสฺสมฺหิ, จตุโร เจฬนามกา;

สฏฺฐิ กปฺปสหสฺสมฺหิ, อุปเจลา จตุชฺชนา.

๓๓. ‘‘ปญฺจ กปฺปสหสฺสมฺหิ, เจฬาว จตุโร ชนา;

สตฺตรตนสมฺปนฺนา, จตุทีปมฺหิ อิสฺสรา.

๓๔. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส, วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม;

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา, กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา นนฺโท เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

นนฺทตฺเถรสฺสาปทานํ ตติยํ.