๔. ปญฺจหตฺถิยตฺเถรอปทานํ

๑๘. ‘‘ติสฺโส นามาสิ ภควา, โลกเชฏฺโฐ นราสโภ;

ปุรกฺขโต สาวเกหิ, รถิยํ ปฏิปชฺชถ.

๑๙. ‘‘ปญฺจ อุปฺปลหตฺถา จ, จาตุรา ฐปิตา มยา;

อาหุตึ ทาตุกาโมหํ, ปคฺคณฺหึ วตสิทฺธิยา [ปุตฺโตมฺหิ หิตสิทฺธิยา (สฺยา.)].

๒๐. ‘‘สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ, คจฺฉนฺตํ อนฺตราปเณ;

พุทฺธรํสีหิ ผุฏฺโฐสฺมิ [พุทฺธรํสฺยาภิผุฏฺโฐมฺหิ (สี.), พุทฺธรํสาภิฆุฏฺโฐสฺมิ (ก.)], ปูเชสึ ทฺวิปทุตฺตมํ.

๒๑. ‘‘เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

๒๒. ‘‘อิโต เตรสกปฺปมฺหิ, ปญฺจ สุสภสมฺมตา;

สตฺตรตนสมฺปนฺนา, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๒๓. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปญฺจหตฺถิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ปญฺจหตฺถิยตฺเถรสฺสาปทานํ จตุตฺถํ.