๒. พนฺธุชีวกตฺเถรอปทานํ

๖. ‘‘สิทฺธตฺโถ นาม สมฺพุทฺโธ, สยมฺภู สพฺภิ วณฺณิโต;

สมาธึ โส สมาปนฺโน, นิสีทิ ปพฺพตนฺตเร.

๗. ‘‘ชาตสฺสเร คเวสนฺโต, ทกชํ ปุปฺผมุตฺตมํ;

พนฺธุชีวกปุปฺผานิ, อทฺทสํ สมนนฺตรํ.

๘. ‘‘อุโภ หตฺเถหิ ปคฺคยฺห, อุปาคจฺฉึ มหามุนึ;

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน, สิทฺธตฺถสฺสาภิโรปยึ.

๙. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

๑๐. ‘‘อิโต จาตุทฺทเส กปฺเป, เอโก อาสึ ชนาธิโป;

สมุทฺทกปฺโป นาเมน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๑๑. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา พนฺธุชีวโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

พนฺธุชีวกตฺเถรสฺสาปทานํ ทุติยํ.