๘. มณิปูชกตฺเถรอปทานํ

๓๔. ‘‘โอเรน หิมวนฺตสฺส, นทิกา สมฺปวตฺตถ;

ตสฺสา จานุปเขตฺตมฺหิ, สยมฺภู วสเต ตทา.

๓๕. ‘‘มณึ ปคฺคยฺห ปลฺลงฺกํ, สาธุจิตฺตํ มโนรมํ;

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน, พุทฺธสฺส อภิโรปยึ.

๓๖. ‘‘จตุนฺนวุติโต กปฺเป, ยํ มณึ อภิโรปยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

๓๗. ‘‘อิโต จ ทฺวาทเส กปฺเป, สตรํสีสนามกา;

อฏฺฐ เต อาสุํ ราชาโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๓๘. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มณิปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

มณิปูชกตฺเถรสฺสาปทานํ อฏฺฐมํ.