๓. รตฺติปุปฺผิยตฺเถรอปทานํ

๑๓. ‘‘มิคลุทฺโท ปุเร อาสึ, อรญฺเญ กานเน อหํ;

วิปสฺสึ อทฺทสํ พุทฺธํ, เทวเทวํ นราสภํ.

๑๔. ‘‘รตฺติกํ ปุปฺผิตํ ทิสฺวา, กุฏชํ ธรณีรุหํ;

สมูลํ ปคฺคเหตฺวาน, อุปเนสึ มเหสิโน.

๑๕. ‘‘เอกนวุติโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, ปุปฺผทานสฺสิทํ ผลํ.

๑๖. ‘‘อิโต จ อฏฺฐเม กปฺเป, สุปฺปสนฺนสนามโก;

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, ราชาโหสึ มหพฺพโล.

๑๗. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา รตฺติปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

รตฺติปุปฺผิยตฺเถรสฺสาปทานํ ตติยํ.