๕. มนฺทารวปุปฺผปูชกตฺเถรอปทานํ

๒๕. ‘‘เทวปุตฺโต อหํ สนฺโต, ปูชยึ สิขินายกํ;

มนฺทารเวน ปุปฺเผน, พุทฺธสฺส อภิโรปยึ.

๒๖. ‘‘สตฺตาหํ ฉทนํ อาสิ, ทิพฺพํ มาลํ ตถาคเต;

สพฺเพ ชนา สมาคนฺตฺวา, นมสฺสึสุ ตถาคตํ.

๒๗. ‘‘เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

๒๘. ‘‘อิโต จ ทสเม กปฺเป, ราชาโหสึ ชุตินฺธโร;

สตฺตรตนสมฺปนฺโน, จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

๒๙. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มนฺทารวปุปฺผปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

มนฺทารวปุปฺผปูชกตฺเถรสฺสาปทานํ ปญฺจมํ.