๖. จิตกปูชกตฺเถรอปทานํ

๔๙. ‘‘วสามิ ราชายตเน, สามจฺโจ สปริชฺชโน;

ปรินิพฺพุเต ภควติ, สิขิโน โลกพนฺธุโน.

๕๐. ‘‘ปสนฺนจิตฺโต สุมโน, จิตกํ อคมาสหํ;

ตูริยํ ตตฺถ วาเทตฺวา, คนฺธมาลํ สโมกิรึ.

๕๑. ‘‘จิตมฺหิ ปูชํ กตฺวาน, วนฺทิตฺวา จิตกํ อหํ;

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน, สกํ ภวนุปาคมึ.

๕๒. ‘‘ภวเน อุปวิฏฺโฐหํ, จิตปูชํ อนุสฺสรึ;

เตน กมฺเมน ทฺวิปทินฺท, โลกเชฏฺฐ นราสภ.

๕๓. ‘‘อนุโภตฺวาน สมฺปตฺตึ, เทเวสุ มานุเสสุ จ;

ปตฺโตมฺหิ อจลํ ฐานํ, หิตฺวา ชยปราชยํ.

๕๔. ‘‘เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, จิตปูชายิทํ ผลํ.

๕๕. ‘‘เอกูนตึสกปฺปมฺหิ, อิโต โสฬส ราชาโน;

อุคฺคตา นาม นาเมน, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๕๖. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา จิตกปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

จิตกปูชกตฺเถรสฺสาปทานํ ฉฏฺฐํ.