๒. สุมงฺคลตฺเถรอปทานํ

๑๑. ‘‘อตฺถทสฺสี ชินวโร, โลกเชฏฺโฐ นราสโภ;

วิหารา อภินิกฺขมฺม, ตฬากํ อุปสงฺกมิ.

๑๒. ‘‘นฺหตฺวา ปิตฺวา จ สมฺพุทฺโธ, อุตฺตริเตฺวกจีวโร;

อฏฺฐาสิ ภควา ตตฺถ, วิโลเกนฺโต ทิโสทิสํ.

๑๓. ‘‘ภวเน อุปวิฏฺโฐหํ, อทฺทสํ โลกนายกํ;

หฏฺโฐ หฏฺเฐน จิตฺเตน, อปฺโผเฏสึ อหํ ตทา.

๑๔. ‘‘สตรํสึว โชตนฺตํ, ปภาสนฺตํว กญฺจนํ [อิมินา ปาททฺวเยน ปุริมปาททฺวยสฺส ปุรโต ภวิตพฺพํ];

นจฺจคีเต ปยุตฺโตหํ, ปญฺจงฺคตูริยมฺหิ จ.

๑๕. ‘‘ยํ ยํ โยนุปปชฺชามิ, เทวตฺตํ อถ มานุสํ;

สพฺเพ สตฺเต อภิโภมิ, วิปุโล โหติ เม ยโส [อยญฺจ คาถา ปริคฺคเหติคาถาย อนนฺตรเมว ฐาตุํ ยุตฺตา].

๑๖. ‘‘นโม เต ปุริสาชญฺญ, นโม เต ปุริสุตฺตม;

อตฺตานํ โตสยิตฺวาน, ปเร โตเสสิ ตฺวํ มุนิ.

๑๗. ‘‘ปริคฺคเห [ปริคฺคยฺห (สี.), ปริคฺคหิตฺวา (สฺยา.), ปริคฺคเหน (ก.)] นิสีทิตฺวา, หาสํ กตฺวาน สุพฺพเต;

อุปฏฺฐหิตฺวา สมฺพุทฺธํ, ตุสิตํ อุปปชฺชหํ.

๑๘. ‘‘โสฬเสโต กปฺปสเต, ทฺวินวเอกจินฺติตา;

สตฺตรตนสมฺปนฺนา, จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

๑๙. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สุมงฺคโล เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สุมงฺคลตฺเถรสฺสาปทานํ ทุติยํ.