๓-๗. อญฺญาสิโกณฺฑญฺญตฺเถรอปทานํ

๕๙๖. ‘‘ปทุมุตฺตรสมฺพุทฺธํ, โลกเชฏฺฐํ วินายกํ;

พุทฺธภูมิมนุปฺปตฺตํ, ปฐมํ อทฺทสํ อหํ.

๕๙๗. ‘‘ยาวตา โพธิยา มูเล, ยกฺขา สพฺเพ สมาคตา;

สมฺพุทฺธํ ปริวาเรตฺวา, วนฺทนฺติ ปญฺชลีกตา.

๕๙๘. ‘‘สพฺเพ เทวา ตุฏฺฐมนา, อากาเส สญฺจรนฺติ เต;

พุทฺโธ อยํ อนุปฺปตฺโต, อนฺธการตโมนุโท.

๕๙๙. ‘‘เตสํ หาสปเรตานํ, มหานาโท อวตฺตถ;

กิเลเส ฌาปยิสฺสาม, สมฺมาสมฺพุทฺธสาสเน.

๖๐๐. ‘‘เทวานํ คิรมญฺญาย, วาจาสภิมุทีริหํ;

หฏฺโฐ หฏฺเฐน จิตฺเตน, อาทิภิกฺขมทาสหํ.

๖๐๑. ‘‘มม สงฺกปฺปมญฺญาย, สตฺถา โลเก อนุตฺตโร;

เทวสงฺเฆ นิสีทิตฺวา, อิมา คาถา อภาสถ.

๖๐๒. ‘‘‘สตฺตาหํ อภินิกฺขมฺม, โพธึ อชฺฌคมํ อหํ;

อิทํ เม ปฐมํ ภตฺตํ, พฺรหฺมจาริสฺส ยาปนํ.

๖๐๓. ‘‘‘ตุสิตา หิ อิธาคนฺตฺวา, โย เม ภิกฺขํ อุปานยิ;

ตมหํ กิตฺตยิสฺสามิ, สุโณถ มม ภาสโต.

๖๐๔. ‘‘‘ตึสกปฺปสหสฺสานิ [ตึสมตฺเต กปฺปสคสฺเส (สฺยา. ก.)], เทวรชฺชํ กริสฺสติ;

สพฺเพ เทเว อภิโภตฺวา, ติทิวํ อาวสิสฺสติ.

๖๐๕. ‘‘‘เทวโลกา จวิตฺวาน, มนุสฺสตฺตํ คมิสฺสติ;

สหสฺสธา จกฺกวตฺตี, ตตฺถ รชฺชํ กริสฺสติ.

๖๐๖. ‘‘‘กปฺปสตสหสฺสมฺหิ, โอกฺกากกุลสมฺภโว;

โคตโม นาม โคตฺเตน, สตฺถา โลเก ภวิสฺสติ.

๖๐๗. ‘‘‘ติทสา โส จวิตฺวาน, มนุสฺสตฺตํ คมิสฺสติ;

อคารา ปพฺพชิตฺวาน, ฉพฺพสฺสานิ วสิสฺสติ.

๖๐๘. ‘‘‘ตโต สตฺตมเก วสฺเส, พุทฺโธ สจฺจํ กเถสฺสติ;

โกณฺฑญฺโญ นาม นาเมน, ปฐมํ สจฺฉิกาหิติ’.

๖๐๙. ‘‘นิกฺขนฺเตนานุปพฺพชึ, ปธานํ สุกตํ มยา;

กิเลเส ฌาปนตฺถาย, ปพฺพชึ อนคาริยํ.

๖๑๐. ‘‘อภิคนฺตฺวาน สพฺพญฺญู, พุทฺโธ โลเก สเทวเก;

อิสินาเม มิคารญฺเญ [อิมินา เม มหารญฺญํ (สฺยา.), อิมินา เม มิคารญฺญํ (ก.)], อมตเภริมาหนิ.

๖๑๑. ‘‘โส ทานิ ปตฺโต อมตํ, สนฺติปทมนุตฺตรํ;

สพฺพาสเว ปริญฺญาย, วิหรามิ อนาสโว.

๖๑๒. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส, วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม;

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา, กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อญฺญาสิโกณฺฑญฺโญ [อญฺญาตโกณฺฑญฺโญ (สี.), อญฺญา โกณฺฑญฺโญ (สฺยา.)] เถโร อิมา

คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

อญฺญาสิโกณฺฑญฺญตฺเถรสฺสาปทานํ สตฺตมํ.