๘. สูทสุตฺตวณฺณนา

๓๗๔. อฏฺฐเม สูโทติ ภตฺตการโก. นานจฺจเยหีติ นานาจเยหิ, นานาวิเธหีติ อตฺโถ. อยเมว วา ปาโฐ. อมฺพิลคฺเคหีติ อมฺพิลโกฏฺฐาเสหิ. เอเสว นโย สพฺพตฺถ. อภิหรตีติ คหณตฺถาย หตฺถํ ปสาเรติ. พหุํ คณฺหาตีติ เอกคฺคหเณน พหุํ คณฺหนฺโตปิ ปุนปฺปุนํ คณฺหนฺโตปิ พหุํ คณฺหเตว. อภิหารานนฺติ สตํ วา สหสฺสํ วา อุกฺขิปิตฺวา อภิหฏานํ ทายานํ. อุปกฺกิเลสาติ ปญฺจ นีวรณา. นิมิตฺตํ น อุคฺคณฺหาตีติ ‘‘อิมํ เม กมฺมฏฺฐานํ อนุโลมํ วา โคตฺรภุํ วา อาหจฺจ ฐิต’’นฺติ น ชานาติ, อตฺตโน จิตฺตสฺส นิมิตฺตํ คณฺหิตุํ น สกฺโกติ. อิมสฺมึ สุตฺเต ปุพฺพภาควิปสฺสนา สติปฏฺฐานาว กถิตา.