๓-๑๐. กูฏสุตฺตาทิวณฺณนา

๑๔๑-๑๔๘. วสฺสิกนฺติ สุมนปุปฺผํ. อิมํ กิร สุตฺตํ สุตฺวา ภาติยมหาราชา วีมํสิตุกามตาย เอกสฺมึ คพฺเภ จตุชาติคนฺเธหิ ปริภณฺฑํ กาเรตฺวา สุคนฺธานิ ปุปฺผานิ อาหราเปตฺวา เอกสฺส สมุคฺคสฺส มชฺเฌ สุมนปุปฺผมุฏฺฐึ ฐเปตฺวา เสสานิ ตสฺส สมนฺตโต มุฏฺฐิมุฏฺฐึ กตฺวา ฐเปตฺวา ทฺวารํ ปิธาย พหิ นิกฺขนฺโต. อถสฺส มุหุตฺตํ วีตินาเมตฺวา ทฺวารํ วิวริตฺวา ปวิสนฺตสฺส สพฺพปฐมํ สุมนปุปฺผคนฺโธ ฆานํ ปหริ. โส มหาตลสฺมึเยว มหาเจติยาภิมุโข นิปชฺชิตฺวา – ‘‘วสฺสิกํ เตสํ อคฺคนฺติ กเถนฺเตน สุกถิตํ สมฺมาสมฺพุทฺเธนา’’ติ เจติยํ วนฺทิ. กุฏฺฏราชาโนติ ขุทฺทกราชาโน. ‘‘ขุทฺทราชาโน’’ติปิ ปาโฐ. ตนฺตาวุตานนฺติ ตนฺเต อาวุตานํ, ตนฺตํ อาโรเปตฺวา วายิตานนฺติ อตฺโถ. อิทญฺจ ปจฺจตฺเต สามิวจนํ. ยานิ กานิจิ ตนฺตาวุตานิ วตฺถานีติ อยเญฺหตฺถ อตฺโถ. อถ วา ตนฺตาวุตานํ วตฺถานํ ยานิ กานิจิ วตฺถานีติ เอวํ สาวเสสปาฐนเยนเปตฺถ อตฺโถ ทฏฺฐพฺโพ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมวาติ.

อปฺปมาทวคฺโค อฏฺฐโม.