๒. กินฺนุสีหสุตฺตวณฺณนา

๑๔๘. ทุติเย วิจกฺขุกมฺมายาติ ปริสาย ปญฺญาจกฺขุํ วินาเสตุกมฺยตาย. พุทฺธานํ ปเนส ปญฺญาจกฺขุํ วินาเสตุํ น สกฺโกติ, ปริสาย เภรวารมฺมณํ สาเวนฺโต วา ทสฺเสนฺโต วา สกฺโกติ. วิชิตาวี นุ มญฺญสีติ กึ นุ ตฺวํ ‘‘วิชิตวิชโย อห’’นฺติ มญฺญสิ? มา เอวํ มญฺญิ, นตฺถิ เต ชโย. ปริสาสูติ, อฏฺฐสุ ปริสาสุ. พลปฺปตฺตาติ ทสพลปฺปตฺตา. ทุติยํ.