๑๐. กวิสุตฺตวณฺณนา

๖๐. ทสเม ฉนฺโท นิทานนฺติ คายตฺติอาทิโก ฉนฺโท คาถานํ นิทานํ. ปุพฺพปฏฺฐาปนคาถา อารภนฺโต หิ ‘‘กตรจฺฉนฺเทน โหตู’’ติ อารภติ. วิยญฺชนนฺติ ชนนํ. อกฺขรํ หิ ปทํ ชเนติ, ปทํ คาถํ ชเนติ, คาถา อตฺถํ ปกาเสตีติ. นามสนฺนิสฺสิตาติ สมุทฺทาทิปณฺณตฺตินิสฺสิตา. คาถา อารภนฺโต หิ สมุทฺทํ วา ปถวึ วา ยํ กิญฺจิ นามํ นิสฺสยิตฺวาว อารภติ. อาสโยติ ปติฏฺฐา. กวิโต หิ คาถา ปวตฺตนฺติ. โส ตาสํ ปติฏฺฐา โหตีติ. ทสมํ.

ชราวคฺโค ฉฏฺโฐ.