๓. ปชหนวารวณฺณนา

๑๓๒-๑๙๗. ปชหนวาเร ปชหตีติ เตน เตน มคฺเคน ปหานปริญฺญาวเสน ปชหติ, อายตึ อนุปฺปตฺติธมฺมตํ อาปาเทติ. อามนฺตาติ อนาคามีมคฺคฏฺฐํ สนฺธาย ปฏิวจนํ. ตเทกฏฺฐํ ปชหตีติ ปหาเนกฏฺฐตํ สนฺธาย วุตฺตํ. โนติ อรหตฺตมคฺคฏฺฐํ สนฺธาย ปฏิเสโธ.

ยโต กามราคานุสยํ ปชหตีติ ยโต อุปฺปชฺชนกํ กามราคานุสยํ ปชหตีติ อตฺโถ. อฏฺฐมโกติ อรหตฺตผลฏฺฐโต ปฏฺฐาย ปจฺโจโรหนคณนาย คณิยมาโน โสตาปตฺติมคฺคฏฺโฐ อฏฺฐมโก นาม. ทกฺขิเณยฺยคณนาย หิ อรหา อคฺคทกฺขิเณยฺยตฺตา ปฐโม, อรหตฺตมคฺคฏฺโฐ ทุติโย, อนาคามี ตติโย…เป… โสตาปตฺติมคฺคฏฺโฐ อฏฺฐโม. โส อิธ ‘‘อฏฺฐมโก’’ติ วุตฺโต. นามสญฺญาเยว วา เอสา ตสฺสาติ. อนาคามิมคฺคสมงฺคิญฺจ อฏฺฐมกญฺจ ฐเปตฺวา อวเสสาติ สทฺธึ ปุถุชฺชเนน เสกฺขาเสกฺขา. เตสุ หิ ปุถุชฺชโน ปหานปริญฺญาย อภาเวน นปฺปชหติ. เสสา เตสํ อนุสยานํ ปหีนตฺตา. ทฺวินฺนํ มคฺคสมงฺคีนนฺติ เทฺว มคฺคสมงฺคิโน ฐเปตฺวาติ อตฺโถ. อิมินา นเยน สพฺพตฺถ วินิจฺฉโย เวทิตพฺโพติ.

ปชหนวารวณฺณนา.