๔. ธมฺมาภิสมยกถาวณฺณนา

๘๙๗. อิทานิ ธมฺมาภิสมยกถา นาม โหติ. ตตฺถ อตีตภเว โสตาปนฺนํ มาตุกุจฺฉิยํ วสิตฺวา นิกฺขนฺตํ ทิสฺวา ‘‘อตฺถิ คพฺภเสยฺยาย ธมฺมาภิสมโย’’ติ เยสํ ลทฺธิ, เสยฺยถาปิ เอกจฺจานํ อุตฺตราปถกานํ, เต สนฺธาย ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. อถ นํ ‘‘ยทิ ตตฺถ ธมฺมาภิสมโย อตฺถิ, ธมฺมาภิสมยสฺส การเณหิ ธมฺมเทสนาทีหิ ภวิตพฺพ’’นฺติ โจเทตุํ อตฺถิ คพฺภเสยฺยาย ธมฺมเทสนาติอาทิมาห. สุตฺตสฺสาติอาทิ ภวงฺควารํ สนฺธาย วุตฺตํ. คพฺภเสยฺยาย หิ เยภุยฺเยน ภวงฺคเมว ปวตฺตติ. เตเนว สตฺโต กิริยมยปฺปวตฺตาภาวา สุตฺโต, ภาวนานุโยคสฺส อภาวา ปมตฺโต, กมฺมฏฺฐานปริคฺคาหกานํ สติสมฺปชญฺญานํ อภาวา มุฏฺฐสฺสติ อสมฺปชาโน นาม โหติ, ตถารูปสฺส กุโต ธมฺมาภิสมโยติ?

ธมฺมาภิสมยกถาวณฺณนา.