๒. กุสลจิตฺตกถาวณฺณนา

๘๙๔-๘๙๕. อิทานิ กุสลจิตฺตกถา นาม โหติ. ตตฺถ ยสฺมา อรหา สติเวปุลฺลปฺปตฺโต ปรินิพฺพายนฺโตปิ สโต สมฺปชาโนว ปรินิพฺพาติ, ตสฺมา กุสลจิตฺโต ปรินิพฺพายตีติ เยสํ ลทฺธิ, เสยฺยถาปิ อนฺธกานํ; เต สนฺธาย ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. อถ นํ ยสฺมา กุสลจิตฺโต นาม ปุญฺญาภิสงฺขาราภิสงฺขรณาทิวเสน โหติ, ตสฺมา เตนตฺเถน โจเทตุํ อรหา ปุญฺญาภิสงฺขารนฺติอาทิมาห. เสสเมตฺถ ยถาปาฬิเมว นิยฺยาติ. สโต สมฺปชาโนติ อิทํ ชวนกฺขเณ กิริยสติสมฺปชญฺญานํ วเสน อสมฺโมหมรณทีปนตฺถํ วุตฺตํ, น กุสลจิตฺตทีปนตฺถํ. ตสฺมา อสาธกนฺติ.

กุสลจิตฺตกถาวณฺณนา.