๕. อญฺโญ อนุสโยติกถาวณฺณนา

๗๐๐-๗๐๑. อิทานิ อญฺโญ อนุสโยติกถา นาม โหติ. ตตฺถ ยสฺมา ปุถุชฺชโน กุสลาพฺยากเต จิตฺเต วตฺตมาเน สานุสโยติ วตฺตพฺโพ, น ปริยุฏฺฐิโตติ ตสฺมา อญฺโญ อนุสโย, อญฺญํ ปริยุฏฺฐานนฺติ เยสํ ลทฺธิ, เสยฺยถาปิ อนฺธกานํ; เต สนฺธาย อญฺโญ กามราคานุสโยติ ปุจฺฉา สกวาทิสฺส ปฏิญฺญา อิตรสฺส. เสสํ เหฏฺฐา อนุสยกถายํ วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺพํ. สานุสโยติอาทิ ปน ตสฺมึ สมเย อนุสยสฺส อปฺปหีนตฺตา สานุสโยติ วตฺตพฺพตํ, อนุปฺปนฺนตฺตา จ ปริยุฏฺฐิโตติ อวตฺตพฺพตํ ทีเปติ, น อนุสยปริยุฏฺฐานานํ อญฺญตฺตํ, ตสฺมา อสาธกนฺติ.

อญฺโญ อนุสโยติกถาวณฺณนา.