๗. อนวตฺถิตสุตฺตวณฺณนา

๑๐๒. สตฺตเม อโนธึ กริตฺวาติ ‘‘เอตฺตกาว สงฺขารา อนิจฺจา, น อิโต ปเร’’ติ เอวํ สีมํ มริยาทํ อกตฺวา. อนวตฺถิตาติ อวตฺถิตาย รหิตา, ภิชฺชมานาว หุตฺวา อุปฏฺฐหิสฺสนฺตีติ อตฺโถ. สพฺพโลเกติ สกเล เตธาตุเก. สามญฺเญนาติ สมณภาเวน, อริยมคฺเคนาติ อตฺโถ.