๑๐. อานิสํสวคฺโค

๑-๒. ปาตุภาวสุตฺตาทิวณฺณนา

๙๖-๙๗. ทสมสฺส ปฐเม อริยายตเนติ มชฺฌิมเทเส. อินฺทฺริยานนฺติ มนจฺฉฏฺฐานํ. ทุติเย สทฺธมฺมนิยโตติ สาสนสทฺธมฺเม นิยโต. อสาธารเณนาติ ปุถุชฺชเนหิ อสาธารเณน.

๗. อนวตฺถิตสุตฺตวณฺณนา

๑๐๒. สตฺตเม อโนธึ กริตฺวาติ ‘‘เอตฺตกาว สงฺขารา อนิจฺจา, น อิโต ปเร’’ติ เอวํ สีมํ มริยาทํ อกตฺวา. อนวตฺถิตาติ อวตฺถิตาย รหิตา, ภิชฺชมานาว หุตฺวา อุปฏฺฐหิสฺสนฺตีติ อตฺโถ. สพฺพโลเกติ สกเล เตธาตุเก. สามญฺเญนาติ สมณภาเวน, อริยมคฺเคนาติ อตฺโถ.

๘. อุกฺขิตฺตาสิกสุตฺตวณฺณนา

๑๐๓. อฏฺฐเม เมตฺตาวตายาติ เมตฺตายุตฺตาย ปาริจริยาย. สตฺต หิ เสขา ตถาคตํ เมตฺตาวตาย ปริจรนฺติ, ขีณาสโว ปริจิณฺณสตฺถุโก.

๙. อตมฺมยสุตฺตวณฺณนา

๑๐๔. นวเม อตมฺมโยติ ตมฺมยา วุจฺจนฺติ ตณฺหาทิฏฺฐิโย, ตาหิ รหิโต. อหํการาติ อหํการทิฏฺฐิ. มมํการาติ มมํการตณฺหา. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมวาติ.

อานิสํสวคฺโค ทสโม.