(๒๔) ๔. อาวาสิกวคฺโค

๑. อาวาสิกสุตฺตวณฺณนา

๒๓๑. จตุตฺถสฺส ปฐเม น อากปฺปสมฺปนฺโนติ สมณากปฺเปน สมฺปนฺโน. อภาวนีโย โหตีติ วฑฺฒนีโย น โหติ. ทุติยํ อุตฺตานเมว.

๓. โสภนสุตฺตวณฺณนา

๒๓๓. ตติเย ปฏิพโลติ กายพเลน จ ญาณพเลน จ สมนฺนาคตตฺตา ปฏิพโล.

๔. พหูปการสุตฺตวณฺณนา

๒๓๔. จตุตฺเถ ขณฺฑผุลฺลนฺติ ปติตฏฺฐานญฺจ ภินฺนฏฺฐานญฺจ. ปฏิสงฺขโรตีติ ปฏิปากติกํ กโรติ. อาโรเจตีติ อิทํ ปวาริตกุลานํ วเสน วุตฺตํ.

๕. อนุกมฺปสุตฺตวณฺณนา

๒๓๕. ปญฺจเม อธิสีเลสูติ ปญฺจสุ สีเลสุ. ธมฺมทสฺสเน นิเวเสตีติ จตุสจฺจธมฺมทสฺสเน ปติฏฺฐาเปติ. อรหคฺคตนฺติ สพฺพสกฺการานํ อรเห รตนตฺตเยว คตํ, ตีสุ วตฺถูสุ ครุจิตฺตีการํ อุปฏฺฐเปถาติ อตฺโถ. ฉฏฺฐํ อุตฺตานเมว.

๗. ทุติยอวณฺณารหสุตฺตวณฺณนา

๒๓๗. สตฺตเม อาวาสปลิเคธีติ อาวาสํ พลวคิทฺธิวเสน คิลิตฺวา วิย ฐิโต. เสสํ สพฺพํ อุตฺตานเมวาติ.

อาวาสิกวคฺโค จตุตฺโถ.