๒๒-๔. สนิทสฺสนตฺติก-อุปาทินฺนตฺติกํ

๔๗. อนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ อุปาทินฺนุปาทานิยํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ นอุปาทินฺนุปาทานิโย ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา… เหตุยา ฉ.

สนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ อนุปาทินฺนุปาทานิโย ธมฺโม นสนิทสฺสนสปฺปฏิฆสฺส นอนุปาทินฺนุปาทานิยสฺส ธมฺมสฺส อารมฺมณปจฺจเยน ปจฺจโย… (สํขิตฺตํ.) อารมฺมเณ นว, อนนฺตเร ตีณิ…เป… อุปนิสฺสเย ปุเรชาเต นว…เป… อวิคเต นว.

อนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ อนุปาทินฺนอนุปาทานิยํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ นอนุปาทินฺนอนุปาทานิโย ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา… เหตุยา ฉ.