อญฺญ › พฺยากรณ คนฺถ-สงฺคโห › ปโยคสิทฺธิปาฐ › ๒. นามกณฺฑ๑๓๓. เฏ สิสฺสิ+สิสฺมาอิสิสฺมา สิสฺส เฏ วา โหติ. อิเส อิสิ. ‘‘ฆ+พฺรหฺมาทิเต’’ติ คสฺส เอ วา, โภ อิเส อิสิ, อิสโย อิสี. อิสึ.๑๓๔. ทุติยสฺส โยสฺส →