๙. อสทฺธมฺมสุตฺตํ

๙๓. ‘‘สตฺติเม, ภิกฺขเว, อสทฺธมฺมา. กตเม สตฺต? อสฺสทฺโธ โหติ, อหิริโก โหติ, อโนตฺตปฺปี โหติ, อปฺปสฺสุโต โหติ, กุสีโต โหติ, มุฏฺฐสฺสติ โหติ, ทุปฺปญฺโญ โหติ. อิเม โข, ภิกฺขเว, สตฺต อสทฺธมฺมา’’ติ. นวมํ.