๒. ปภาสุตฺตํ

๑๔๒. ‘‘จตสฺโส อิมา, ภิกฺขเว, ปภา. กตมา จตสฺโส? จนฺทปฺปภา, สูริยปฺปภา, อคฺคิปฺปภา, ปญฺญาปภา – อิมา โข, ภิกฺขเว, จตสฺโส ปภา. เอตทคฺคํ, ภิกฺขเว, อิมาสํ จตุนฺนํ ปภานํ ยทิทํ ปญฺญาปภา’’ติ. ทุติยํ.