๓. ตติยสุตฺตํ

๑๒๕. ‘‘ทสยิเม, ภิกฺขเว, ธมฺมา มหปฺผลา มหานิสํสา, นาญฺญตฺร สุคตวินยา. กตเม ทส? สมฺมาทิฏฺฐิ…เป… สมฺมาวิมุตฺติ – อิเม โข, ภิกฺขเว, ทส ธมฺมา มหปฺผลา มหานิสํสา, นาญฺญตฺร สุคตวินยา’’ติ. ตติยํ.