๓. ตติยวคฺโค

๒๐๙. ‘‘เอตทคฺคํ, ภิกฺขเว, มม สาวกานํ ภิกฺขูนํ สิกฺขากามานํ ยทิทํ ราหุโล’’.

๒๑๐. … สทฺธาปพฺพชิตานํ ยทิทํ รฏฺฐปาโล.

๒๑๑. … ปฐมํ สลากํ คณฺหนฺตานํ ยทิทํ กุณฺฑธาโน.

๒๑๒. … ปฏิภานวนฺตานํ ยทิทํ วงฺคีโส.

๒๑๓. … สมนฺตปาสาทิกานํ ยทิทํ อุปเสโน วงฺคนฺตปุตฺโต.

๒๑๔. … เสนาสนปญฺญาปกานํ ยทิทํ ทพฺโพ มลฺลปุตฺโต.

๒๑๕. … เทวตานํ ปิยมนาปานํ ยทิทํ ปิลินฺทวจฺโฉ.

๒๑๖. … ขิปฺปาภิญฺญานํ ยทิทํ พาหิโย ทารุจีริโย.

๒๑๗. … จิตฺตกถิกานํ ยทิทํ กุมารกสฺสโป.

๒๑๘. … ปฏิสมฺภิทาปตฺตานํ ยทิทํ มหาโกฏฺฐิโตติ [มหาโกฏฺฐิโกติ (อญฺเญสุ สุตฺเตสุ มรมฺมโปตฺถเก)].

วคฺโค ตติโย.