๒. ทุติยวคฺโค

๑๙๘. ‘‘เอตทคฺคํ, ภิกฺขเว, มม สาวกานํ ภิกฺขูนํ มโนมยํ กายํ อภินิมฺมินนฺตานํ ยทิทํ จูฬปนฺถโก’’ [จุลฺลปนฺถโก (สี. สฺยา. กํ. ปี.)].

๑๙๙. … เจโตวิวฏฺฏกุสลานํ ยทิทํ จูฬปนฺถโก.

๒๐๐. … สญฺญาวิวฏฺฏกุสลานํ ยทิทํ มหาปนฺถโก.

๒๐๑. … อรณวิหารีนํ ยทิทํ สุภูติ.

๒๐๒. … ทกฺขิเณยฺยานํ ยทิทํ สุภูติ.

๒๐๓. … อารญฺญกานํ ยทิทํ เรวโต ขทิรวนิโย.

๒๐๔. … ฌายีนํ ยทิทํ กงฺขาเรวโต.

๒๐๕. … อารทฺธวีริยานํ ยทิทํ โสโณ โกฬิวิโส.

๒๐๖. … กลฺยาณวากฺกรณานํ ยทิทํ โสโณ กุฏิกณฺโณ.

๒๐๗. … ลาภีนํ ยทิทํ สีวลิ.

๒๐๘. … สทฺธาธิมุตฺตานํ ยทิทํ วกฺกลีติ.

วคฺโค ทุติโย.