౨౧౦. వరయాచనాకథా

౩౩౭. అథ ఖో భగవతో కాయో నచిరస్సేవ పకతత్తో అహోసి. అథ ఖో జీవకో కోమారభచ్చో తం సివేయ్యకం దుస్సయుగం ఆదాయ యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి, ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో జీవకో కోమారభచ్చో భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘ఏకాహం, భన్తే, భగవన్తం వరం యాచామీ’’తి. ‘‘అతిక్కన్తవరా ఖో, జీవక, తథాగతా’’తి. ‘‘యఞ్చ, భన్తే, కప్పతి యఞ్చ అనవజ్జ’’న్తి. ‘‘వదేహి, జీవకా’’తి. ‘‘భగవా, భన్తే, పంసుకూలికో, భిక్ఖుసఙ్ఘో చ. ఇదం మే, భన్తే, సివేయ్యకం దుస్సయుగం రఞ్ఞా పజ్జోతేన పహితం – బహూనం దుస్సానం బహూనం దుస్సయుగానం బహూనం దుస్సయుగసతానం బహూనం దుస్సయుగసహస్సానం బహూనం దుస్సయుగసతసహస్సానం అగ్గఞ్చ సేట్ఠఞ్చ మోక్ఖఞ్చ ఉత్తమఞ్చ పవరఞ్చ. పటిగ్గణ్హాతు మే, భన్తే, భగవా సివేయ్యకం దుస్సయుగం; భిక్ఖుసఙ్ఘస్స చ గహపతిచీవరం అనుజానాతూ’’తి. పటిగ్గహేసి భగవా సివేయ్యకం దుస్సయుగం. అథ ఖో భగవా జీవకం కోమారభచ్చం ధమ్మియా కథాయ సన్దస్సేసి సమాదపేసి సముత్తేజేసి సమ్పహంసేసి. అథ ఖో జీవకో కోమారభచ్చో భగవతా ధమ్మియా కథాయ సన్దస్సితో సమాదపితో సముత్తేజితో సమ్పహంసితో ఉట్ఠాయాసనా భగవన్తం అభివాదేత్వా పదక్ఖిణం కత్వా పక్కామి. అథ ఖో భగవా ఏతస్మిం నిదానే ఏతస్మిం పకరణే ధమ్మిం కథం కత్వా భిక్ఖూ ఆమన్తేసి – ‘‘అనుజానామి, భిక్ఖవే, గహపతిచీవరం. యో ఇచ్ఛతి, పంసుకూలికో హోతు. యో ఇచ్ఛతి, గహపతిచీవరం సాదియతు. ఇతరీతరేనపాహం [పహం (సీ.), చాహం (స్యా.)], భిక్ఖవే, సన్తుట్ఠిం వణ్ణేమీ’’తి.

అస్సోసుం ఖో రాజగహే మనుస్సా – ‘‘భగవతా కిర భిక్ఖూనం గహపతిచీవరం అనుఞ్ఞాత’’న్తి. తే చ మనుస్సా హట్ఠా అహేసుం ఉదగ్గా ‘‘ఇదాని ఖో మయం దానాని దస్సామ పుఞ్ఞాని కరిస్సామ, యతో భగవతా భిక్ఖూనం గహపతిచీవరం అనుఞ్ఞాత’’న్తి. ఏకాహేనేవ రాజగహే బహూని చీవరసహస్సాని ఉప్పజ్జింసు.

అస్సోసుం ఖో జానపదా మనుస్సా – ‘‘భగవతా కిర భిక్ఖూనం గహపతిచీవరం అనుఞ్ఞాత’’న్తి. తే చ మనుస్సా హట్ఠా అహేసుం ఉదగ్గా – ‘‘ఇదాని ఖో మయం దానాని దస్సామ పుఞ్ఞాని కరిస్సామ, యతో భగవతా భిక్ఖూనం గహపతిచీవరం అనుఞ్ఞాత’’న్తి. జనపదేపి ఏకాహేనేవ బహూని చీవరసహస్సాని ఉప్పజ్జింసు.

తేన ఖో పన సమయేన సఙ్ఘస్స పావారో ఉప్పన్నో హోతి. భగవతో ఏతమత్థం ఆరోచేసుం. అనుజానామి, భిక్ఖవే, పావారన్తి.

కోసేయ్యపావారో ఉప్పన్నో హోతి. భగవతో ఏతమత్థం ఆరోచేసుం. అనుజానామి, భిక్ఖవే, కోసేయ్యపావారన్తి.

కోజవం ఉప్పన్నం హోతి. భగవతో ఏతమత్థం ఆరోచేసుం. అనుజానామి, భిక్ఖవే, కోజవన్తి.

వరయాచనాకథా నిట్ఠితా.

పఠమభాణవారో నిట్ఠితో.