౧౫౭. సోణకుటికణ్ణవత్థు

౨౫౭. [ఉదా. ౪౬ సోకసుత్తేన సంసన్దిత్వా పస్సితబ్బం] తేన ఖో పన సమయేన ఆయస్మా మహాకచ్చానో అవన్తీసు విహరతి కురరఘరే [కురురఘరే (క.)] పపతకే [పపాతే (సీ. స్యా.) పవత్థే (ఉదా. ౪౬)] పబ్బతే. తేన ఖో పన సమయేన సోణో ఉపాసకో కుటికణ్ణో ఆయస్మతో మహాకచ్చానస్స ఉపట్ఠాకో హోతి. అథ ఖో సోణో ఉపాసకో కుటికణ్ణో యేనాయస్మా మహాకచ్చానో తేనుపసఙ్కమి, ఉపసఙ్కమిత్వా ఆయస్మన్తం మహాకచ్చానం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో సోణో ఉపాసకో కుటికణ్ణో ఆయస్మన్తం మహాకచ్చానం ఏతదవోచ – ‘‘యథా యథాహం, భన్తే, అయ్యేన మహాకచ్చానేన ధమ్మం దేసితం ఆజానామి, నయిదం సుకరం అగారం అజ్ఝావసతా ఏకన్తపరిపుణ్ణం ఏకన్తపరిసుద్ధం సఙ్ఖలిఖితం బ్రహ్మచరియం చరితుం. ఇచ్ఛామహం, భన్తే, కేసమస్సుం ఓహారేత్వా కాసాయాని వత్థాని అచ్ఛాదేత్వా అగారస్మా అనగారియం పబ్బజితుం. పబ్బాజేతు మం, భన్తే, అయ్యో మహాకచ్చానో’’తి. ( ) [(ఏవం వుత్తే ఆయస్మా మహాకచ్చాయనో సోణం ఉపాసకం కుటికణ్ణం ఏతదవోచ) (స్యా. ఉదా. ౪౬)] ‘‘దుక్కరం ఖో, సోణ, యావజీవం ఏకసేయ్యం ఏకభత్తం బ్రహ్మచరియం చరితుం. ఇఙ్ఘ, త్వం, సోణ, తత్థేవ అగారికభూతో బుద్ధానం సాసనం అనుయుఞ్జ, కాలయుత్తం ఏకసేయ్యం ఏకభత్తం బ్రహ్మచరియ’’న్తి. అథ ఖో సోణస్స ఉపాసకస్స కుటికణ్ణస్స యో అహోసి పబ్బజ్జాభిసఙ్ఖారో సో పటిప్పస్సమ్భి. దుతియమ్పి ఖో సోణో ఉపాసకో కుటికణ్ణో …పే… తతియమ్పి ఖో సోణో ఉపాసకో కుటికణ్ణో యేనాయస్మా మహాకచ్చానో తేనుపసఙ్కమి, ఉపసఙ్కమిత్వా ఆయస్మన్తం మహాకచ్చానం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో సోణో ఉపాసకో కుటికణ్ణో ఆయస్మన్తం మహాకచ్చానం ఏతదవోచ – ‘‘యథా యథాహం, భన్తే, అయ్యేన మహాకచ్చానేన ధమ్మం దేసితం ఆజానామి, నయిదం సుకరం అగారం అజ్ఝావసతా ఏకన్తపరిపుణ్ణం ఏకన్తపరిసుద్ధం సఙ్ఖలిఖితం బ్రహ్మచరియం చరితుం. ఇచ్ఛామహం, భన్తే, కేసమస్సుం ఓహారేత్వా కాసాయాని వత్థాని అచ్ఛాదేత్వా అగారస్మా అనగారియం పబ్బజితుం. పబ్బాజేతు మం, భన్తే, అయ్యో మహాకచ్చానో’’తి. అథ ఖో ఆయస్మా మహాకచ్చానో సోణం ఉపాసకం కుటికణ్ణం పబ్బాజేసి. తేన ఖో పన సమయేన అవన్తిదక్ఖిణాపథో అప్పభిక్ఖుకో హోతి. అథ ఖో ఆయస్మా మహాకచ్చానో తిణ్ణం వస్సానం అచ్చయేన కిచ్ఛేన కసిరేన తతో తతో దసవగ్గం భిక్ఖుసఙ్ఘం సన్నిపాతాపేత్వా ఆయస్మన్తం సోణం ఉపసమ్పాదేసి.

సోణకుటికణ్ణవత్థు నిట్ఠితం.